بارانگاه

دلم گرفته. خیلی زیاد. خیلی بده آدم هر کاری از دستش بر میاد برای کسی انجام بده و اونوقت اون به جای قدردانی، فقط به خاطر یه نفر دیگه، به خاطر یه آدمی که هیچ نقشی تو زندگی هیچ کدوممون نداره، همه کارات رو نا دیده بگیره. انتظار تشکر نداشتم و ندارم. اما حس می کنم زیادی از خودم مایه گذاشتم. شاید کار اون درسته و کار من غلط. شاید نباید بیشتر از این ازش توقع داشته باشم. شاید من باید روشم رو عوض کنم. من باید یه آدم دیگه بشم. ولی نمیشه.