نکنید جانم، نکنید، آخه اینکه نمیشه هرکی اومده یه زیرزمینی، زیر پله ای، انباری ای جایی رو کرده به اصطلاح سالن اپیلاسیون...کلی هم براش تبلیغ کرده: کادری مجرب، بدون درد، بااستفاده از انواع مومهای گیاهی، وسایل بهداشتی و یک بار مصرف و....اونوقت یه اسم جینگیل مستون هم برای این به اصطلاح سالنش انتخاب کرده که با کلاس تر به نظر بیاد...بعد وقتی حسابی گول تبلیغشون رو خوردی و رفتی پیششون...چشموتون روز بد نبینه...

نکنید جانم، نکنید، اشتباه منو تکرار نکنید، که اومدم در راستای هدفمند کردنمون، چرخهای ماشین رو چند دور کمتر بچرخونمو به جای رفتن پیش کبری خانمی که در این راه موهاشو سپید و عمرشو سپری کرده، رفتم به یکی از همین سالن نماهایی که نزدیک خونمون بود و تبلیغاتشو، رو در و دیوار و تو پیک برتر دیده بودم...اولش که رفتم کلی عزیزم، عزیزم بهم بستن و قربون صدقه ام رفتن...ولی بعد...خدا نصیب دشمن آدم هم نکنه...بعد از حدود سه ساعت-کاری که کبری خانم در عرض نیم ساعت انجام میده-با تنی آش و لاش و کبود، روحی خسته و خاطری پریشون اومدم بیرون...انگار همین الان دختره رو از خونش آورده بودن اونجا و یه ظرف موم و چندتا تیکه پارچه داده بودن دستش و بهش گفته بودن هرکاری می خوای بکن فقط مو ها رو بکن...بی انصاف انگار داشت کله پاچه پاک میکرد...از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون تنم شده عین جنگلهای تنک...یه جاهایی پر مو، یه جاهایی کم مو، یه جاهایی بی مو، یه جاهایی هم کبود...از اتاق که اومدم بیرون، مدیر یا صاحب اون خراب شده گفت: خیلی ممنون که سالن ما رو انتخاب کردین. راضی بودین(کشدار و با ادا بخونید)؟ دستم رو علی الحساب نشونش دادمو گفتم: باید راضی باشم؟ گفت: ای وااااای. چرا زودتر به خودم نگفتین؟ من حتما به این موضوع رسیدگی می کنم. بهتون قول می دم. حساب شما هم با اون حوله یه بار مصرفی که داشتین(یه تیکه پارچه که به زور به نیم متر میرسید) بیست و پنج تومن میشه. قربونتون برم. قابلتون رو هم نداره...ایشاله دفعه دیگه جبران می کنیم. پولو بهش دادم و گفتم دفعه دیگه ای درکار نیست و زدم بیرون...آخرش هم مجبور شدم تا مورد تمسخر خاص و عام به ویژه خاص قرار نگرفتم تا رسیدم خونه با اپی لیدی بیفتم به جون خودمو اوضاع رو سر و سامون بدم.

خداییش خیلی زور داره آدم درد بکشه، کبود بشه، وقتش تلف بشه، پول بده...بعد هم کارش انجام نشه...هلو بره تو، لولو بیاد بیرون...حالا هلوی هلو هم نه ها...هلوی پرزدار رو شما در نظر بیگیرن...الان هم با هزار بدبختی و سختی و عذاب رو صندلی بشینه و اینا رو بنویسه...زور داره ها